W MWL odbyło się uroczyste przekazanie kolekcji pamiątek po pułkowniku Karolu Józefie Complaku

Pułkownik Complak służbę wojskową rozpoczął w czasie I wojny światowej walcząc w szeregach 3. pułku piechoty II Brygady Legionów Polskich, m.in. pod Kostiuchnówką. W lutych 1918 roku przeniesiony do austro-węgierskiego 32. pułku piechoty, w szeregach którego walczył na froncie włoskim do zakończenia I wojny światowej. W listopadzie 1918 wstąpił do tworzącego się Wojska Polskiego, biorąc udział w walkach o Przemyśl czy w odsieczy Lwowa. W kwietniu 1919 roku przeniesiony do odtwarzanego 3. pułku piechoty Legionów i to w jego szeregach walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 20 maja awansowany na stopień podporucznika. W dwudziestoleciu międzywojennym pełnił funkcje dowódcy poszczególnych pododdziałów w 3. pułku piechoty Legionów, a następnie 38. pułku piechoty oraz szereg funkcji sztabowych. 1 września 1939 roku major Complak otrzymał przydział do Naczelnego Dowództwa, a 18 września przekroczył granicę polsko-rumuńską. Z Rumunii przedostał się do Francji, a stamtąd w czasie kampanii francuskiej do Wielkiej Brytanii, gdzie otrzymał przydział do 4. Brygady Kadrowej Strzelców przemianowanej na 1. Samodzielną Brygadę Spadochronową. 1 grudnia 1943 roku przeniesiony do 1. Dywizji Pancernej, 1 sierpnia 1944 roku, już jako podpułkownik (awans otrzymał 1 marca tego samego roku) objął stanowisko dowódcy Batalionu Strzelców Podhalańskich, na czele którego walczył na terenach Francji, Belgii, Holandii oraz Niemiec. Po wojnie ze swoją jednostką pełnił służbę okupacyjną w rejonie Papenburga do 1947 roku. W latach 1948-1949 w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia. Po zakończeniu służby wojskowej pozostał w Wielkiej Brytanii pracując wpierw na farmie, a następnie jako operator wiertarki w fabryce. Na emeryturę przeszedł 1964 roku. Prochy pułkownika Complaka zostały sprowadzone do Polski przez jego rodzinę i pochowane w Gdyni w 1968.